Poniedziałek z klasyką: Lot nad kukułczym gniazdem (Ken Kesey)

lot nad kukułczym gniazdemd

Są takie książki, których się nie zapomina i do których z przyjemnością się wraca. Jedną z nich jest bez wątpienia „Lot nad kukułczym gniazdem” Kena Kesey, powieść która stawia pytania o granice wolności jednostki w społeczeństwie. Dzieło Kesey’a stało się bestsellerem wydawniczym, doskonale wpisującym się w nurt przemian społecznych, które zachodziły w Ameryce lat 60-tych. Co więcej! Dostarczyło też świetnego materiału na film, który do dziś uznawany jest za arcydzieło kinematografii, który zdobył 5 Oscarów, a także przyniósł 280 milionów zysku. I pomyśleć tylko, że w Hollywood długo zastanawiano się nad jego ekranizacją…

Pracę nad filmem zaproponowano Milošowi Formanowi. I to nie tylko z uwagi na jego talent i ogromną ambicję, ale też fakt, że nie był wówczas za bardzo znany, a co za tym idzie nie miał wygórowanych żądań finansowych. Było to bardzo istotnym kryterium, zwłaszcza, że żaden z producentów nie liczył na wielkie zyski i nawet w najśmielszych snach nie spodziewał się tego, że „film o wariatach” odniesie tak ogromny sukces. To właśnie Forman odrzucił scenariusz przygotowany przez Kena Kesey. Powodem było zbyt dosłowne powielenie powieści, zwłaszcza pierwszoosobowa narracja Wodza Bromdena. Generalnie współpraca z autorem była dość kłopotliwa i nie wchodziła w grę. Kesey nie tylko chciał stanąć za kamerą, ale też zagrać główną rolę. Koniec końców prace nad scenariuszem powierzono Bo Goldmanowi, a główne role Jackowi Nicholsonowi oraz Louise Fletcher. Cała trójka została nagrodzona Oscarami.

W związku z tym, że powieść Kena Kesey została dość chłodno przyjęta przez środowisko psychiatryczne, producenci mieli duży problem ze znalezieniem miejsca, które mogłoby posłużyć za plan zdjęciowy. Zależało im na prawdziwym szpitalu dla umysłowo chorych, bo tylko takie wnętrza oddałyby realia panujące w książce. Jedyną placówką, która na to przystała był Szpital Psychiatryczny w Oregonie. Jej dyrektor – Dean R. Brooks – zażądał jednak, by do produkcji włączyć pacjentów tego szpitala. Udział w filmie miał stanowić dla nich swego rodzaju formę psychoterapii. To właśnie spośród nich rekrutowało się wielu statystów, których widzimy na ekranie obok Jacka Nicholsona, Louise Fletcher, Danny’ego DeVito, Christophera Lloyda czy Scatmana Crothersa. Warto nadmienić, że doktor Brooks też się załapał. Zagrał dr Johna Spivey, który rozmawia z McMurphym po jego przybyciu do szpitala. I to tyle z ciekawostek związanych z filmem, które dla Was przygotowałam. Zapraszam do obejrzenia mojej recenzji, a także kadrów z genialnego pod każdym względem obrazu Formana :)

Lot 1

Lot 2

Fot. Filmweb

Za książkę dziękuję księgarni internetowej Bonito.pl

Bonito

 

Share This Post
Related Posts
Recenzja: Wszyscy ludzie przez cały czas (Marta Guzowska)
krew-illapa
Krew Illapa by Robert Kilen
Parabellum by Remigiusz Mróz